اوتیسم در کودکان یا خود درماندگی یک نوع اختلال عصبی در کودکان است. این اختلال مادام العمر بر رفتار، نحوه یادگیری و ارتباط و تعامل کودک مبتلا با دیگران تاثیر می گذارد. اگر کودکی دارید که از این اختلال رنج می برد به شما پیشنهاد می کنیم از کاردرمانی در منزل مشهد برای زندگی بهتر و با کیفیت تر او کمک بگیرید.
اوتیسم چیست؟
اوتیسم در کودکان یکی از بیماری های اعصاب و روان در کودکان است که مانند رنگ پوست و رنگ چشم تا پایان عمر با شخص همراه است. اختلال در رشد کلامی، اختلال در تعاملات اجتماعی، مهارت های ارتباطی همراه با رفتارهای تکرار شونده و دشوار از علائم آن است. هیچ گونه درمان قطعی برای اوتیسم وجود ندارد و تنها می توان با مداخله روانپزشکان و روانشناسان تا حدودی علائم آن را کنترل کرد.
شدت اوتیسم از یک اختلال ساده که ممکن است تا حدود نسبتا کمی زندگی بیمار را محدود کند تا یک اختلال شدید و ناتوان کننده که به مراقبت های اساسی نیاز دارد متفاوت است. کودکان این طیف در برقراری ارتباط دچار مشکل هستند و قادر نیستند احساسات و افکار دیگران را درک کنند. علاوه بر این در بیان احساسات خود چه از طریق لمس کردن و حالات صورت و چه از طریق رفتارها و کلمات دچار مشکل می باشند.
علائم اوتیسم در کودکان
علائم و نشانه های اوتیسم در ۳ سال اول زندگی خود را نشان می دهند. البته بعضی از کودکان حتی از بدو تولد این علائم را نشان می دهند. برخی دیگر از کودکان مبتلا به اوتیسم ابتدا طبیعی به نظر می آیند ولی به صورت ناگهانی این علائم از ۱۸ تا ۳۶ ماهگی در آنها بروز پیدا می کند. بعضی دیگر از افراد تا زمانی که در اجتماع حضور پیدا نکنند علائم و نشانه های اوتیسم را بروز نخواهند داد.
به صورت کلی علائم مشترک اوتیسم در کودکان شامل موارد زیر هستند.
- رفتارهای کلیشه ای و تکراری
- عدم تماس چشمی با اطرافیان
- اختلال پیکا یا ریزه خواری
- عدم پاسخگویی در برابر صدا کردن نام فرد مبتلا
- تاخیر در مهارت های گفتار و زبان
- واکنش های غیر منتظره به مناظر، لمس، بوها و صداها
- عدم اشاره به اشیا با ویژه اشیا دور
- عدم درک حالات عاطفی و احساسات دیگران
- تمرکز وسواسی بر روی علایق و اشیا
- وابستگی بیش از حد به روتین های زندگی
- مشکل در حفظ مکالمه
- تكرار مداوم عبارات
- مشکل صریح در درک احساسات و بیان آنها
- الگوهای گفتاری غیر عادی مانند صحبت کردن شبیه به یک ربات
- تمایل به تنهایی
- اجتناب از در آغوش گرفته شدن
- مشکل در بیان نیازهای شخصی با استفاده از حرکات غیر کلامی، اشاره ای و گفتاری
- آسیب به خود مانند خراشیدن یا خود زنی
- ناراحت شدن از صداهای بلند
- عدم علاقه به بازی های اجتماعی و یا بازی کردن با کودکان دیگر
- تکرار کلمات برای بارها و بارها
- عدم استفاده از بازی های نمادی مانند غذا دادن به عروسک ها
- مشکل در آموزش دستشویی رفتن
- بدخلقی شدید
- عدم رعایت قوانین فعالیتهای نوبتی
- عدم وابستگی حتی به والدین خود
- استفاده از ضمایر به صورت اشتباه به عنوان مثال به جای من میگویند تو
- در هر بار بازی با اسباب بازی ها بدون تغییر و به شکل یکسان بازی کردن
- استفاده از اصطلاحات و زبان رسمی به جای استفاده از زبان عامیانه
- تاکید و ترجیح سخت و سفت بر روی بعضی از اشیا، لباس ها و غذاها
لازم به ذکر است که حدود ۴۰ الی ۵۰ درصد از کودکان مبتلا به اوتیسم قادر به دست آوردن مهارت های کلامی نخواهند بود و به دست آوردن این مهارت در آنها تا بعد از سن ۵ سالگی بسیار نادر است. بنابراین اکثر کودکان مبتلا به اوتیسم در نوجوانی و بزرگسالی به افراد بدون کلام تبدیل می شوند.
علت اوتیسم در کودکان
علت اصلی اوتیسم در کودکان تاکنون به صورت دقیق مشخص نشده است ولی محققان بر این باورند که این بیماری به دلیل اختلال در قسمت هایی از مغز که مسئول پیام های دریافتی از پردازش گفتار و اندام های حسی در مغز هستند رخ می دهد. علاوه بر این هیچگونه شواهدی مبنی بر اینکه ممکن است محیط روانی کودک باعث ایجاد اوتیسم در او شود ثابت نشده است. از جمله دلایل احتمالی ابتلا به اوتیسم می توان به موارد زیر اشاره کرد.
- ژنتیک یا سابقه خانوادگی
- سن بالای والدین
- استفاده از بعضی مواد شیمیایی و داروها در دوران بارداری مانند مصرف مشروبات الکلی و داروهای ضد تشنج
- نقص آنزیمی
راه های تشخیص اوتیسم
هیچ گونه آزمایش خاصی برای تشخیص اوتیسم در کودکان وجود ندارد و پزشکان فقط از طریق رفتارها و مشاهدات، گزارشات والدین، رد سایر مشکلات و بیماری ها این اختلال را در کودک مبتلا تشخیص می دهند.
درمان اوتیسم در کودکان
هیچگونه درمان قطعی برای اختلال اوتیسم وجود ندارد اما روش های درمانی و مداخلات متعددی برای کمک به این افراد وجود دارد که به بهبود کیفیت زندگی این کودکان کمک بسیار زیادی می کند. این مداخلات و درمان ها شامل مجموعه ای از رویکردها و روش های گوناگون است که برای بهبود توانایی های رفتاری، اجتماعی و ارتباطی کودک از آنها استفاده می شود.
هدف اصلی این روش های درمانی و مداخلات در کودکان مبتلا به اوتیسم، کمک به آنها در مهارت های روزمره زندگی مانند رعایت نظافت و بهداشت، پوشیدن لباس ها بدون کمک گرفتن از دیگران، استفاده از سایر مهارت های حرکتی وکسب استقلال بیشتر و افزایش کیفیت زندگی آنها است. در این بخش از مقاله به چندین روش از روش های درمانی اوتیسم در کودکان اشاره می کنیم.
- گفتاردرمانی: از این روش برای بهبود مهارت های زبانی و ارتباطی در کودکان مبتلا به اوتیسم استفاده می کنند.
- کاردرمانی: کاردرمانی به افزایش تعادل و هماهنگی و ارتقای مهارت های حرکتی درشت و ظریف در آنها کمک می کند.
- رفتاردرمانی: در این روش رفتارهای مناسب به کودک آموزش داده می شود و رفتارهای مشکل ساز در کودک کاهش می یابد.
- آموزش مهارت های اجتماعی: این روش همانطور که از اسمش هم پیداست برای بهبود تعامل و ارتباط کودک با دیگران کاربرد دارد.
- تغذیه درمانی: بعضی از کودکان مبتلا به اوتیسم با مشکلات گوارشی نیز دست و پنجه نرم می کنند بنابراین نیازهای تغذیه ای آنها باید طبق دستور پزشک تامین شود.
- هنردرمانی: هنردرمانی به منظور بهبود ارتقای مهارت های اجتماعی و بیان احساسات مهم است.
- دارو درمانی: دارو درمانی بیشتر برای آن دسته از کودکان مبتلا به اوتیسم است که علائمی مانند بیش فعالی، پرخاشگری، اضطراب و افسردگی نیز از خود نشان می دهند.
- حمایت خانوادگی: آموزش به خانواده برای حمایت از فرد مبتلا به اوتیسم و درک بهتر چالش ها و نیازهای او بسیار مهم است.
جمع بندی
اوتیسم در کودکان یک اختلال روانی و عصبی – رفتاری است که در ارتباطات کلامی، مهارت های ارتباطی، تعاملات اجتماعی اختلال ایجاد می کند. کودکان اوتیسم علائم زیادی از خود نشان می دهند که در این مقاله از سایت راد آنها را با هم مرور کردیم.
کودکان طیف اوتیسم نیازهای خاصی دارند بنابراين زندگی با آنها تا حدودی چالش برانگیز است اما با استفاده از مداخلات و روش های درمانی مختلف و همچنین حمایت های خانوادگی می توان به کنترل این اختلال کمک کرد.
